Bij ons op de manege organiseren ze sinds vorig jaar een ponykamp voor volwassenen (min.leeftijd 21). Vorig jaar kon ik niet maar dit jaar was ik van de partij. En het was echt heel erg leuk.
Op zaterdag moesten we om 9.00 uur op de manege zijn en na een bakkie koffie konden we eerst onze slaapplaatsen inrichten. We lagen in hele grote tenten die weer in een grote schuur stonden (is handig voor als het gaat regenen of stormen hihi). Daarna gingen we in het weiland wat namenspelletjes doen om elkaar een beetje te leren kennen. Hierna in de kantine knutselen hahaha.
Muziekinstrumentjes maken van wc-rollen en crepepapier, echt hogere kleuterschoolwerk hoor, onderschat het niet. Maar wel een goede gelegenheid om nog even gezellig te kletsen en elkaar nog beter te leren kennen. Van geknutsel krijg je trek dus was het tijd voor de lunch.
Na de lunch gingen we dan toch met de paarden aan de slag. Een aantal reed op een eigen paard, de anderen hadden ‘s morgens een manegepaard uitgekozen. Ik had het geluk dat weekend een klein beetje een eigen paard te hebben en mocht op Pablo (ons vakantie-verzorgpaard te rijden). Eerst hadden we de poets- en pimpwedstrijd, met de bedoeling een beetje in het westernthema te blijven, wat niet bij iedereen lukte hihi. Maar leuk was het wel.
‘mijn’ gepimpte paardje (voor dit weekend…) Pablo
Na het poetsen en pimpen mochten we de paarden zadelen en gingen we in het weiland rijden. Dit was erg leuk en ging allemaal heel goed tot we een klein sprongetje over een boomstam gingen maken. Mireille zat op Nikki en Nikki weigerde om wat voor reden dan ook te springen. Hierdoor viel Mireille van haar paard, niet eens zo heel erg hard maar ze bleef met haar duim in de teugels hangen. En die bleek later uit de kom te zijn en een botscheurtje te hebben. Ze moest dus naar het ziekenhuis, heel erg vervelend voor haar want haar ponykamp was natuurlijk gelijk voorbij, zo sneu. Wij hebben nog wel even doorgereden maar het gebeurde had de stemming toch een klein beetje gedrukt.
Na de rit moesten we snel naar de grote bak, waar we een demonstratie kregen van een westernruiter met haar paard. Hierbij de mededeling dat we dit de volgende dag ook moesten doen… Jaja, wat zij liet zien gaat ons natuurlijk nooit lukken, maar we kunnen het altijd proberen hahaha.
Zaterdagavond hebben we gezellig zitten barbecuen en daarna hebben we allerlei melige spelletjes gedaan hahahaha. Appelhappen uit een teil met water, vla in de ander zijn mond gooien en slagroomkunstwerken maken. Wat later op de avond kwamen de likeurtjes te voorschijn en gingen we spelletjes doen waarbij je als je af was een likeurtje moest nemen…..de stemming werd al snel een stuk meliger. Rond een uur of 1 (geloof ik, weet ik niet zeker meer…) hebben we onze bedjes opgezocht, waar de een al snel in slaap viel en de ander daar wat meer moeite mee had.
Zondagochtend om 7.30 uur eerst maar even lekker gaan douchen en daarna met zijn allen ontbeten. Na het ontbijt gingen we mennen. Christa had haar beide paarden bij zich die voor de wagen gingen. Eerst liet ze zien hoe ze ingespannen moesten worden en mochten we dit ook zelf proberen. Daarna gingen we om de beurt mennen. Ze had Verona die een klein karretje trok en Orliff voor de grote wagen, waar ze zelf bij op bleef zitten. Na allemaal een rondje door het weiland te hebben gemaakt op de grote of kleine wagen moesten we ook nog allemaal een parcours rijden met het kleine wagentje. Was echt ontzettend leuk om te doen, van tevoren vonden veel van ons het best eng, maar achteraf vond iedereen het heel erg leuk.
hier men ik het wagentje waar Orliff voor loopt
Na de lunch gingen we rijden, en dan wel een aantal onderdelen van het westernrijden. We begonnen in de grote bak met een aantal oefeningen en wedstrijdjes en gingen daarna in het weiland verder. Uiteindelijk hebben we bijna 2,5 uur op het paard gezeten, wat best lang was omdat het ook erg warm was. Maar de oefeningen die we deden waren ook wel weer heel erg leuk. Na het rijden de paarden verzorgen en de spullen opruimen. Intussen kwamen om 16.30 uur al de nodige familieleden binnen druppelen en gingen we over tot de afsluiting van het kamp. Hierbij kreeg iedereen protocollen voor de verreden proefjes en waren er prijsjes voor degenen die het het beste gedaan hadden. En dat was dan alweer het eind van een ontzettend gezellig weekend waarin we veel geleerd hebben, nog veel meer gelachen hebben en niet zo heel veel geslapen hebben. Wat mij betreft volgend jaar weer!!!!!
De hele groep (behalve de geblesseerde Mireille) met
staand vlnr: Debby, Julia, Leonie, Angelique en Monica
gehurkt in midden vlnr: Frances, Petri, ik, Irma en Claudia
voor zittend vlnr: Masja, Monique, Christa en Judith
Klik voor nog veel meer foto’s op de volgende link: foto’s ponykamp